ब्रिटीशांनी घाव फक्त शरीरावरच घातले नव्हते…
इथल्या कष्टकर्यांना , मजदूरांना त्यांच्या हक्काची मजदुरी ही मिळणे कठीण केले होते , शिक्षणाची सोय सुद्धा गरिबांच्या आटोक्यात नव्हतीच , भारतीयांचा राजकीय प्रवेश सुद्धा ब्रिटिशांना अमान्यच होता…
गरिबीची झड , हिंदू मुस्लिम मतभेद उभे करून सत्तेची मलाई ब्रिटिश चाखत होते , डोळे झाकून अत्याचार करणार्या ब्रिटिशांना भारतीयांच्या किंकाळ्या ही ऐकू येईना आणि मग ठरलं या ब्रिटिशांना आवाज ऐकवायचा इंकलाब चा नारा ऐकवायचा….
पण नेमके कसे तर केंद्रीय असेंबली मध्ये बॉम्ब फेकुन धमाका करायचा पण फक्त आवाज येईल असा….त्यामुळे कुणाला दुखापत होऊ नये याची तस्तदी घेऊन…
आझादांनी योजना आखली….
बॉम्ब फेकून लगेच तिथून निघायचं आपल्या क्रांतिकारकांची धरपकड होऊ नये पण भगतसिंगांच्या मनात काही वेगळे होते…
” आझादजी अपने छोटे भाई की एक बात मानोगे….!! स्फोट करतेही हम चाहते है की हम गिरफ्तार हो ताकी दुनियाको भी पता चले की हम सरफिरे नही सरफरोशी है ….जो अपने वतन के लिये मर भी सकते है….!! “
भगत….!! पर ….आझाद अळखडले…
यहा गुरु गोविंदसिंह ने अपने बेटे वारे है तो हम क्या ?? भगतसिंग शब्दात बलिदानाच्या गाथेचा शब्द उमटला…
दुसरीकडे राजगुरू भगतसिंगांना ओरडून म्हणत होते…
” मै भी आऊंगा….!! मुझे भी वतन के लिये मरना है…!! “
राजगुरू रात्रभर रडत होते फक्त आपला जीव देशावर वाहता यावा म्हणून…
पण अगोदरच योजना आखली गेली होती बटुकेश्वर दत्त आणि भगतसिंगांनी केंद्रीय असेंबली मध्ये प्रवेश केला…
आणि धडाड धुम्म करत बॉम्ब चा आवाज झाला पण त्या ही पेक्षा एक आवाज अधिक बुलंद होता…
” इंकलाब जिंदाबाद , ब्रिटिश हुकुमत मुर्दाबाद !! भारत माता की जय….!! “
भगतसिंग आणि बटुकेश्वर यांना अटक करण्यात आली…
आणि आझादांच्या तोंडुन सर्व क्रांतिकारकांपुढे शब्द उमटले…
” मेरे भगत की शादी तय हो गयी दोस्तो…. पर शायद मै वो देख नही पाउंगा…. इंकलाब जिंदाबाद… !! “
आणि हे सत्य सुद्धा होते !! या सर्व क्रांतिकारकांनी आपली प्रेयसी फक्त आझादी मानली होती…
स्वतंत्रता…..पुर्ण स्वतंत्रता…
आझादांच्या नैतृत्वाखाली आझादीचा लढा सुरू होता आणि जेलमध्ये एक लढा लढण्यासाठी भगतसिंग तयार होते…
✍🏻अक्षय चंदेल ©
तुम्ही हे ब्लॉग सुद्धा वाचू शकता.
नवीन ब्लॉग वाचण्यासाठी आम्हाला फेसबुक वर फॉलो करा .
Facebook : PoliticalWazir
